Dünyada en güzel şeylerden biri mutluluktur. Çünkü mutluluk bulaşıcıdır, gülen bir yüz, huzurlu bir kalp, sevildiğini hisseden bir insan etrafına da iyi gelir. Buna rağmen bazı insanlar başkasının mutluluğunu görmekte zorlanır. Birinin başarısı, huzuru, sevgisi ya da sahip olduğu güzel şeyler bazı kalplerde sevinç değil, kıskançlık uyandırır. Oysa herkes farklı şeylerden mutlu olur ve herkesin mutluluğu kendine özeldir.
Kimi sevdiği insanlar içtiği bir çaydan mutlu olur, kimi çocuğunun gülüşünden, kimi emeğinin karşılığını almaktan, kimi de sessiz bir akşamdan… Mutluluk yarış değildir. Birinin mutlu olması, diğerinden bir şey eksiltmez. Tam tersine çoğaltır. Ama bazı insanlar bunu görmek yerine başkasının ışığını söndürmeye çalışır.
Çekememezlik çoğu zaman eksik hisseden kalplerin sessiz çığlığıdır. Kendinde olmayanı başkasında görünce onu küçültmeye çalışırlar. Dedikodu yaparlar, iftira atarlar, laf taşırlar. Çünkü kendi iç huzurunu kuramayan insan, başkasının huzurunu bozarak rahatlayacağını sanır. Oysa bu geçici bir karanlıktır.
İnsanları kırmak ne yazık ki kolaydır, bir sözle bir bakışla, bir yalanla… Ama bir kalbi onarmak uzun zaman ister. Bu yüzden dil, en dikkatli kullanılması gereken emanettir. Söylenen her söz bir yerde iz bırakır. Kimi söz iyileştirir, kimi söz yara açar.
Bir insanın ne yaptığı, kiminle görüştüğü, nasıl yaşadığı neden başkasının ilgi alanına girer? Çünkü bazı insanlar kendi hayatını dolduramadığında başkasının hayatını konuşmaya başlar. Oysa insan kendi yoluna baksa, kendi eksiklerini tamamlasa, başkasının penceresine vakti kalmaz.
Asıl olgunluk, başkasının mutluluğunu alkışlayan insanların çoğalmasıyla güzelleşecek. Çünkü iyilik de kötülük gibi yayılır. Bir tebessüm, bir destek, bir samimi söz bazen dedikodudan daha güçlüdür.
Ve unutulmamalıdır ki, herkesin hayatı kendine ait bir hikâyedir. Kimsenin mutluluğu kimseye batmamalı, kimsenin huzuru hedef olmamalıdır. İnsan insana yük değil, yurt olmalıdır.
Başkalarının mutluluğunu kıskananlar, kendi içindeki karanlığı ele verir, oysa güzel kalpler, başkasının ışığında bile ısınmayı bilir.