Özgür Özkan, Hakkari’de orta halli bir ailenin evladı olarak 1977 yılında dünyaya geldi. Beş kardeştiler. Annesini yakın zamanda kaybetti; bu acı yüreğinde derin bir iz bıraktı.
İlk, orta ve lise eğitimini Hakkâri’de tamamladı. Lise yıllarında cami cemaatiyle haşır neşir oldu; maneviyatı güçlü, inancına bağlı bir genç olarak yetişti.
Genç yaşta en yakın dostunu kaybetti. Hayatındaki kayıplar onu olgunlaştırdı ama merhametini ve insanlığını eksiltmedi. Kimse hakkında olumsuz düşünmez, kimseye kin tutmazdı.
1994 yılında okumak için Düzce’ye gitti. 1999’da yaşanan 1999 Gölcük Depremi’nde hem depremzede oldu hem de yardım çalışmalarına katıldı. Acıyı yaşadı ama yine de başkalarına umut olmaya çalıştı.
Düzce’de Hakkârili kimliğini onurla taşıdı. Cebine de sofrasına da mertti. İçinde hiç dinmeyen bir memleket sevgisi vardı. Düzce’ye çalışmaya gelen Hakkârili hemşehrilerine kapısını açar, evini ve sofrasını paylaşırdı.
İki evlat babasıydı. Evlatlarına temiz bir isim, onurlu bir hayat bırakmayı en büyük miras bildi.
İki yılı aşkın süren amansız bir hastalıkla mücadele etti. Hastalığını uzun süre kimse bilmedi; kimse üzülmesin diye acısını içine attı. Son aylarda hastalık seyri ağırlaşınca söylemek zorunda kaldı ama umudunu, yaşama olan sevincini son ana kadar hiç kaybetmedi. İyileşecem ve hayata kaldığım yerden devam edeceğim diyordu.
Van iline defnedilmeyi vasiyet etti. Çok sevdiği eşinin doğum gününde hayata gözlerini yumdu.
Ve 18.02.2026 tarihinde vasiyeti yerine getirilerek Van topraklarında ebedî istirahatgâhına kavuştu.
Kimseyi üzmeden, kimsenin hakkını yemeden bu dünyadan göçtü.
Sessiz yaşadı, ağır yürüdü, dik durdu…
Ardında tertemiz bir isim, iki evlat ve unutulmayacak bir insanlık bıraktı.
Allah rahmet eylesin. Mekânı cennet olsun.
