Diogenes, çeşme başında çorbası için mercimek ayıklarken yanına saray çevresinde yaşayan filozof Aristippus gelir.
Onu görünce alaycı bir şekilde söyler:
Sen de biraz akıllı olup imparatora yakın olmayı becerebilseydin, burada mercimek ayıklamak zorunda kalmazdın.
Diogenes başını kaldırır ve sakince cevap verir:
Sen de mercimek çorbasıyla yetinmeyi öğrenebilseydin, imparatora dalkavukluk etmek zorunda kalmazdın.
İki cümle, iki ayrı hayat anlayışı…
Bir tarafta konfor uğruna iktidarın gölgesinde yaşamak, diğer tarafta özgürlüğünü korumak için daha azıyla yetinebilmek.
İnsan çoğu zaman hayatını daha fazla üzerine kurar:
Daha fazla kazanç, daha fazla konfor, daha fazla itibar…
Oysa her daha fazlanın arkasında görünmeyen bir daha az olabilir: Daha az özgürlük, daha az onur, daha az kendin olabilmek.
Diogenes’in gücü sahip olduklarında değil, ihtiyaç duymadıklarındaydı.
Çünkü insan ne kadar az şeye muhtaçsa, onu satın almak da o kadar zordur.
Hayat bazen önümüze iki sofra koyar:
Biri gösterişli ve ihtişamlıdır. Diğeri sade ve mütevazı.
Birinde konfor vardır; diğerinde özgürlük.
Mesele mercimek çorbası ya da saray sofrası değildir. Mesele, insanın rahat yaşamak uğruna nelerden vazgeçtiğidir.
Ve bazen bir kâse mercimek çorbası, bir imparatorun sofrasından daha büyük bir özgürlük barındırır.
